Bora (Wind)   De bora is een droge, vaak snijdend koude valwind uit noordoostelijke richting. Deze wind laat zich vooral voelen tijdens de winter over de Adriatische Zee en de kustgebieden tussen Triëst en Dubrovnik. De wind ontstaat boven de Balkan-hoogvlakte of is afkomstig uit de Russische vlaktes en valt langs een steile bergwand (1000 m). De wind wordt gekanaliseerd door de bergtoppen waardoor plaatselijk windstoten tot 180 km/u kunnen ontstaan. De bora is een voorbeeld van een katabische wind of valwind.   Etymologie   Het woord Bora is afgeleid van het Griekse Boreas, de god van de noordenwinden. Omdat een sterke noordenwind de Perzische vloot voor de kust van Athene had verwoest, was hij de beschermheilige van de stad en werd hij daar in zijn eigen tempel vereerd. Hij werd beschouwd als de machtigste windgod, en daarom gaf hij ook zijn naam aan de gevreesde orkaan Bora. De term betekende oorspronkelijk wind uit de bergen en is gerelateerd aan de kou van deze herfstwind. Lange tijd was de Bora het prototype van katabatische winden.   In Dalmatië zegt men: Ze wordt geboren aan de Dinara, gedoopt in Makarska en getrouwd in Senj. In Istrië daarentegen zegt men: De Bora wordt geboren in Senj, regeert in Rijeka en sterft in Triëst    De Toren van de Winden in Athene.  Links, de windgod Boreas    Het karstlandschap gevormd door de Bora   nabij het Velebitmassief.    De bora in Starigrad, Kroatië, bij zonsopgang   Oorsprong      Andere vormen van de Bora    Bora scura  Een zeer sterke, koude, droge en plotselinge noordoostelijke valwind langs de Adriatische Zee, vooral in Kroatië, Slovenië en Italië, die voorkomt bij bewolkt weer   Borino  Een Borino is een zwakke Bora-wind in de omgeving van Triëst, terwijl de sterke windvlagen daar Reffoli worden genoemd    Borasco  Een Borasco is een sterke wind, meestal vergezeld van onweer, boven de Middellandse Zee.    Levantera  Een Levantera is een Bora-wind die vanuit het oosten waait in Istrië en voorkomt bij bewolkt weer.    ontstaan van Bora winden   Bora-winden ontstaan ​​door een sterke uitbraak van koude lucht die vanuit het poolgebied naar het zuiden trekt. Op grondniveau manifesteren ze zich als noordelijke of noordoostelijke windstromen richting de Adriatische kust. Vanuit synoptisch perspectief wordt hun regionale begrenzing bepaald door topografische omstandigheden; (sub)polaire koude lucht stroomt over een bergrug voordat deze een relatief warme zee bereikt. Alleen door de bergbarrière versnellen de luchtmassa's en bereiken ze orkaankracht onder de 1000 meter. Als perifeer verschijnsel van het winterse hogedrukgebied boven Centraal-Azië wordt de macroklimatische vorm van deze orkaanachtige uitstroom van koude lucht bepaald door het gebergte rond het oostelijke Adriatische bekken in de Dinarische Alpen.    Karakteristieken        Het Centraal-Afrikaanse plateau van Zuidelijk Afrika, begrensd door  de Grote Steile Helling.