Afzonderlijke wolken, in
de vorm van witte, fijne
draden of van witte (of
overwegend witte)
kleinere of grotere
plukken of smalle
banden.
De wolken hebben een
vezelachtig (of
haarachtig) uiterlijk of
een zijdeachtige glans
of beide
Cirrus Uncinus B. Mühr
Ontstaanswijze
Cirruswolken ontstaan
dikwijls uit valstrepen
(virga) van Cirrocumulus
of Altocumulus of zij
ontstaan vaak uit het
bovenste gedeelte van
een Cumulonimbus.
Cirruswolken kunnen ook
ontstaan uit een niet
overal even dichte
Cirrostratus, waarvan de
dunnere gedeelten zijn
verdampt. Cirrustoefjes
met afgeronde toppen
ontstaan dikwijls
spontaan in een
onbewolkt gedeelte van
de hemel.
Samenstelling en
uiterlijk
Cirruswolken bestaan uit
ijskristallen. Cirrus
kan voorkomen in de vorm
van vrijwel rechte of
onregelmatig gekromde
dunne vezels of draden,
die soms op een grillige
manier verward lijken (Ci
fibratus).De vezels of
draden hebben soms de
vorm van een komma, die
aan de bovenkant eindigt
in een haak of in een
niet-afgerond toefje (Ci
uncinus).
In Cirrus komt ook voor
in plukken, die dicht
genoeg zijn om er, bij
waarneming in de
richting van de zon —
grijsachtig uit te
zien;deze soort (Ci
spissatus) kan de zon
sluieren, zijn omtrekken
doen vervagen of hem
zelfs geheel aan het oog
onttrekken.
Minder vaak komt cirrus
voor in de vorm van
kleine, afzonderlijke,
afgeronde toefjes. al of
net met met valstrepen (Ci
floccus), of in de vorm
van kleine ronde
torentjes of kantelen
die van een
gemeen-schappelijke
basis oprijzen (Ci
castellanus).
De Cirruselementen zijn
soms gerangschikt in
brede evenwijdige
banden, die naar een
punt aan de horizon
schijnen te convergeren.
(variëteit radiatus).
Cirrus die zich niet te
dicht bij de horizon
bevindt, ziet er overdag
wit uit, en wel witter
dan elke andere wolk in
hetzelfde gebied van de
hemel. Als de zon aan de
horizon staat, heeft
Cirrus een witachtige
tint, terwijl lagere
wolken dan geel of
oranje gekleurd kunnen
zijn.
ls de zon onder de
horizon daalt, wordt
Cirrus, die zich hoog
aan de hemel bevindt,
eerst geel, vervolgens
roze dan rood en
tenslotte grijs. bij
zonsopgang is de
volgorde der kleuren
omgekeerd.
Dicht bij de horizon
krijgt Cirrus dikwijls
een gelige of oranje
tint; deze tinten zijn
bij lagere wolken minder
opvallend. In Cirrus
kunnen
haloverschijnselen
voorkomen; wegens de
beperkte afmetingen van
de Cirruswolken zijn
cirkelvormige halo's
echter bijna nooit als
een volledige kring
zichtbaar.
Cirrusfibratus B. Mühr
Cirrus spissatus B. Mühr
Voornaamste
verschillen
Tussen Cirrus en daarop
gelijkende wolken van
andere geslachten.
Cirrus in de vorm van
afgeronde toefjes of
kantelen, die van een
gemeenschappelijke basis
oprijzen, kan worden
verward met Cirrocumulus
met een soortgelijk
uiterlijk. Het
onderscheid wordt
gemaakt op grond van de
schijnbare afmetingen
van de wolkenelementen,
die bij Cirrustoefjes of
torentjes groter zijn
dan één graad, althans
wanneer zij zich meer
dan 30 graden boven de
horizon bevinden. Deze
Cirrus is te
onderscheiden van
Altocumulus met een
soortgelijk uiterlijk
door het feit dat Cirrus
er meer zijdeachtig of
vezelachtig uitziet dan
Altocumulus.
Cirruswolken
onderscheiden zich van
Cirrostratus door het
feit dat zij niet een
aaneengesloten geheel
vormen en dat eventueel
aaneengesloten delen
slechts smal zijn of een
geringe horizontale
uitgestrektheid hebben.
Dicht bij de horizon is
Cirrus dikwijls moeilijk
te onderscheiden van
Cirrostratus. Dichte
Cirruspartijen zijn te
onderscheiden van
Altostratusvelden door
hun kleinere horizontale
afmetingen en door hun
overwegend witte
uiterlijk
