Witte of grijze
wolkenbank of
wolkenlaag, in het
algemeen met schaduwing,
bestaande uit stroken,
min of meer afgeplatte
ballen, rollen, enz.,
die soms voor een deel
een vezelachtig
uiterlijk hebben of geen
structuur vertonen en
die al af of niet
gescheiden zijn; de
meest regelmatig
gerangschikte kleine
elementen heIn
Altostratus komen geen
haloverschijnselen voor.
Altostratus is in het
algemeen zo dicht, dat
de zon zelfs door de
dunnere gedeelten
slechts vaag, als door
een matglas zichtbaar is
(variëteit translucidus);
de dikkere gedeelten
kunnen zo dicht zijn dat
de zon er geheel achter
schuil gaat (variëteit
opacus).
In zeer zeldzame
gevallen vertoont een
Altocumulusveld kleine,
min of meer regelmatig
gerangschikte ronde
gaten, die voor het
merendeel gerafelde
randen hebben en de wolk
het uiterlijk geven van
een netwerk of een
honingraat (variëteit
lacunosus).
Altocumulusvelden komen
vaak tegelijkertijd op
twee of meer niveaus
voor (variëteit
duplicatus).
Altostratus is een wolk
waaruit neerslag valt,
die al of niet de grond
bereikt. Soms is deze
neerslag te zien in de
vorm van valstrepen (virga)
onder de wolkenbasis;
een enkele maal
veroorzaakt de neerslag
rafels of buidelvormige
uitstulpingen aan de
onderkant van de wolk.
Neerslag uit Altostratus,
die de grond bereikt,
valt onafgebroken in de
vorm van regen, sneeuw,
ijsregen of korrelhagel.
Wanneer turbulente
luchtlagen onder
Altostratus door
verdamping voldoende
vochtig zijn geworden
kunnen zich daarin
wolkenflarden (pannus)
vormen. In het
beginstadium van hun
bestaan zijn de
pannuswolken klein;
Altostratus translicidus A.J. Venturato
Zij komen dan slechts
verspreid en duidelijk
van elkaar gescheiden
voor, gewoonlijk op vrij
grote afstand onder de
basis van Altostratus.
Zij komen dan slechts
verspreid en duidelijk
van elkaar gescheiden
voor, gewoonlijk op vrij
grote afstand onder de
basis van Altostratus.
Deze afstand neemt in
een later stadium,
wanneer de Altostratus
dikker wordt en de basis
lager komt, belangrijk
af. Tegelijkertijd
worden
de pannuswolken groter
en talrijker; zij kunnen
dan tot een schijnbaar
aaneengesloten laag
samensmelten.
Voornaamste verschillen
Tussen Altostratus en
daarop gelijkende wolken
uit andere
wolkengeslachten.
Altostratuslagen kunnen,
in zeldzaam voorkomende
gevallen, uiteenvallen
in afzonderlijke kleine
velden, die voor dichte
Cirrus zouden kunnen
worden aangezien.
Dergelijke
Altostratusvelden zijn
echter hoofdzakelijk
grijs en hebben grotere
horizontale afmetingen
dan dichte
Cirruspartijen.
Een hoge, dunne laag
Altostratus kan worden
aangezien voor een
sluier van Cirrostratus.
Soms is het mogelijk de
wolk, waarover men in
twijfel verkeert, te
identificeren door er
zich rekenschap van te
geven, dat voorwerpen
aan de grond bij een
Altostratusbewolking
geen schaduw hebben en
dat de zon door dunne
Altostratus vaag, als
door een matglas,
zichtbaar is.
Indien
haloverschijnselen
worden waargenomen, is
de wolk ongetwijfeld
Cirrostratus. In
Altostratus komen soms
openingen of spleten
voor; men moet een
dergelijke Altostratus
niet verwarren met
daarop gelijkende vormen
Altocumulus of
Stratocumulus.
Wanneer bij duisternis
moeilijk kan worden
uitgemaakt of een wolk
Altostratus dan wel
Nimbostratus moet worden
genoemd, kiest men
volgens afspraak de
benaming Altostratus,
indien het niet regent
of sneeuwt.
Altostratus is van
Altocumulus en
Stratocumulus te
onderscheiden door zijn
gelijkmatiger uiterlijk.
Een dikke Altostratus
met lage basis
onderscheidt zich van
een daarop gelijkende
Nimbostratus, doordat in
Altostratus dunnere
gedeelten voorkomen,
waardoor de zon vaag
zichtbaar is, of
zichtbaar zou kunnen
zijn. Altostratus heeft
ook een lichtere grijze
kleur en de onderkant is
gewoonlijk minder egaal
dan die van Nimbostratus.
Altostratus kan van
Stratus worden
onderscheiden op grond
van het feit, dat de zon
door Altostratus vaag,
als door een matglas,
zichtbaar is. Bovendien
is Altostratus nooit
wit, hetgeen dunne
Stratus wel kan zijn,
wanneer deze ongeveer in
de richting van de zon
wordt waargenomen.
Bron: Der Karlsruher
Woklenatleas,
Wolkenatlas J.Baartse
