|
Door de eeuwen zijn er in de
meteorologie en wetenschap
metingen ontwikkeld en daar werd
altijd gebruik gemaakt van de
daar geldende rekenkundige
eenheden.
Voor de
windsnelheid zijn diverse
tabellen opgesteld, waarbij de
effecten verschillen. Zo kunnen
we onderscheid maken voor de
windsnelheid op het land en op
zee. De tabel voor op zee geeft
de beschrijving hoe de zee er
uit ziet bij een bepaalde
windsnelheid en de deze tabel
werd in 1805 opgesteld door de
marinecommandant Sir Francis
Beaufort van het fregat Woolwich
van de Royal Navy.
De
belangrijkste wijziging, in
1946, werd vastgesteld door het
International Meteorological
Committee.
De schaal werd gebaseerd op de
gemiddelde windsnelheid op een
hoogte van 10 meter boven de
grond.
Zo veranderde de
Windkracht-schaal van Beaufort
in een Windsnelheid-schaal. Er
werden overigens ook nog een
aantal schalen aan de bovenkant
toegevoegd voor het
categoriseren van de hogere
orkaan-windsnelheden.
De
meteorologie hanteert de schaal
van Saffir en Simpson om orkanen
naar hun kracht in te delen.
Alle tropische cyclonen zijn
gevaarlijk, maar sommige zijn
gevaarlijker dan andere. Daarom
is er een classificatie
ontwikkeld om onderscheid te
kunnen maken tussen bijvoorbeeld
krachtige en verwoestende
orkanen en om zich beter op de
te verwachten schade te kunnen
voorbereiden. De schaal werd
opgesteld in 1969 door
consultant Herbert Saffir,
gespecialiseerd in stormschade
aan gebouwen, en Bob Simpson,
directeur van het National
Hurricane Centre.
De
kracht van tornado's wordt
geclassificeerd met de
zogenoemde Fujita schaal, een
schaal die loopt van
F0 tot F5. Deze schaal werd door
de Japanse meteoroloog en
natuurkundige Ted Fujita
opgesteld.
Hij baseerde de schaal op de
optredende schade in de kern van
de tornado gekoppeld aan de
maximaal optredende en mogelijke
windsnelheden.
In de wind
kan het een stuk kouder
aanvoelen dan uit de wind. Dit
verschijnsel staat ook wel
bekend als "windchill". Hoe
kouder het is en hoe harder het
waait des te kouder voelt het
aan. We kunnen het warmteverlies
uitdrukken in een gevoelswaarde
van de temperatuur,
gevoelstemperatuur genoemd. Het
verschil tussen de gemeten
luchttemperatuur en de
gevoelstemperatuur is een maat
voor extra warmteverlies.
|